Wieści ze Strasburga: Różnice pomiędzy wersjami

Linia 279: Linia 279:
Tymczasem Francja się poddała, Napoleon III abdykował, a zwycięski Otto von Bismarck ostatecznie upokorzył Francuzów ogłaszając w Wersalu utworzenie Cesarstwa Niemieckiego. Na mocy traktatu frankfurckiego z 1871 r. Alzacja ze Strasburgiem i część Lotaryngii zostały oddane Niemcom. Fakt, że większość mieszkańców Strasburga mówiła po niemiecku, Niemcy interpretowali jako dowód niemieckości miasta, w związku z czym rozpoczęli jego intensywną regermanizację, stosując metody podobne do tych, których używali na ziemiach polskich.
Tymczasem Francja się poddała, Napoleon III abdykował, a zwycięski Otto von Bismarck ostatecznie upokorzył Francuzów ogłaszając w Wersalu utworzenie Cesarstwa Niemieckiego. Na mocy traktatu frankfurckiego z 1871 r. Alzacja ze Strasburgiem i część Lotaryngii zostały oddane Niemcom. Fakt, że większość mieszkańców Strasburga mówiła po niemiecku, Niemcy interpretowali jako dowód niemieckości miasta, w związku z czym rozpoczęli jego intensywną regermanizację, stosując metody podobne do tych, których używali na ziemiach polskich.


Równocześnie Niemcy postanowili miasto odbudować ze zniszczeń wojennych, a zarazem rozbudować, gdyż Strasburg dusił się już w swych średniowiecznych murach. Na północny wschód od starówki rozpoczęto zatem budowę nowego miasta „na chwałę Cesarstwa i Niemczyzny”. Punktem centralnym nowego miasta, a zarazem punktem styczności ze starówką, był Plac Cesarski (obecnie Plac Republiki), wokół którego
Równocześnie Niemcy postanowili miasto odbudować ze zniszczeń wojennych, a zarazem rozbudować, gdyż Strasburg dusił się już w swych średniowiecznych murach. Na północny wschód od starówki rozpoczęto zatem budowę nowego miasta „na chwałę Cesarstwa i Niemczyzny”. Punktem centralnym nowego miasta, a zarazem punktem styczności ze starówką, był Plac Cesarski (obecnie Plac Republiki), wokół którego z iście niemieckim rozmachem postawiono monumentalne gmachy mieszczące teatr, bibliotekę i urzędy, a przede wszystkim eklektyczny Pałac Cesarski (obecnie Pałac Reński). Z placu promieniście rozchodzą się aleje, na końcu jednej z których zbudowano Pałac Uniwersytecki, najbardziej reprezentacyjny budynek strasburskiej uczelni.
z iście niemieckim rozmachem postawiono monumentalne gmachy mieszczące teatr, bibliotekę i urzędy, a przede wszystkim eklektyczny Pałac Cesarski (obecnie Pałac Reński). Z placu promieniście rozchodzą się aleje, na końcu jednej z których zbudowano Pałac Uniwersytecki, najbardziej reprezentacyjny budynek strasburskiej uczelni.


W dalszym ciągu rozwijała się infrastruktura miasta. Na początku XX w. zbudowano nowy dworzec kolejowy i nowe porty na Renie, zaczął też kursować tramwaj. W domach pojawiła się elektryczność. Strasburg rozwijał się też demograficznie; w latach 1870-1918 liczba ludności wzrosła z 85 do 180 tys., z czego 40% stanowili Niemcy.
W dalszym ciągu rozwijała się infrastruktura miasta. Na początku XX w. zbudowano nowy dworzec kolejowy i nowe porty na Renie, zaczął też kursować tramwaj. W domach pojawiła się elektryczność. Strasburg rozwijał się też demograficznie; w latach 1870–1918 liczba ludności wzrosła z 85 do 180 tys., z czego 40% stanowili Niemcy.


=== Wojny światowe ===
=== Wojny światowe ===