Wieści ze Strasburga: Różnice pomiędzy wersjami

Linia 291:

podpisywali zawieszenie broni w 1918 r. A tymczasem we wcielonym do III Rzeszy Strasburgu po raz kolejny przeprowadzono bardzo ostrą regermanizację. Zabronione zostało wszystko, co mogło kojarzyć się z Francją – od języka francuskiego po noszenie beretów. Na wieży katedralnej powiewała flaga ze swastyką. W okolicy powstały dwa obozy koncentracyjne.

Jesienią 1944 r. Strasburg przeżył kolejne fale zniszczeń: najpierw naloty amerykańskich bombowców, potem ostrzał wycofującej się artylerii niemieckiej. 21 listopada 1944 r. gen. Leclerc dostał od Amerykanów pozwolenie na próbę wyzwolenia Strasburga. Nazajutrz Leclerc przysiągł, iż nie podda się, póki nie ujrzy francuskiej flagi na wieży katedralnej. To mu się udało już następnego dnia, choć ostatecznie Niemcy zostali wyparci za Ren dopiero w styczniu. W każdym razie Strasburg, który w ciągu ostatnich 1074 lat był w sumie przez 862 lata niemiecki, a przez 212 lat – francuski, powrócił do Francji na kolejne – jak na razie – 59 lat.

Jesienią 1944 r. Strasburg przeżył kolejne fale zniszczeń: najpierw naloty amerykańskich bombowców, potem ostrzał wycofującej się artylerii niemieckiej. 21 listopada 1944 r. gen. Leclerc dostał od Amerykanów pozwolenie na próbę wyzwolenia Strasburga. Nazajutrz Leclerc przysiągł, iż nie podda się, póki nie ujrzy francuskiej flagi na wieży katedralnej. To mu się udało już następnego dnia, choć ostatecznie Niemcy zostali wyparci za Ren dopiero w styczniu. W każdym razie Strasburg, który w ciągu ostatnich 1074 lat był w sumie przez 862 lata niemiecki, a przez 212 lat – francuski, powrócił do Francji na kolejne – jak na razie – 59 lat.

Aż trudno uwierzyć, że niedługo potem Francja i Niemcy stworzyły Wspólnoty Europejskie, których niektóre organy mieszczą dziś w Strasburgu, prawda? A jednak, w tym tygodniu na szczycie przywódców państw UE Jacques Chirac przemawiał w imieniu nieobecnego Gerharda Schrödera, a ich kraje współpracują ze sobą tak blisko, jak tylko się da. Niesamowite, jak ta historia się toczy. A o Strasburgu jako „stolicy europejskiej” będę jeszcze kiedyś pisał.

@@ Linia 291: / Linia 291: @@
 podpisywali zawieszenie broni w 1918 r. A tymczasem we wcielonym do III Rzeszy Strasburgu po raz kolejny przeprowadzono bardzo ostrą regermanizację. Zabronione zostało wszystko, co mogło kojarzyć się z Francją – od języka francuskiego po noszenie beretów. Na wieży katedralnej powiewała flaga ze swastyką. W okolicy powstały dwa obozy koncentracyjne.
-Jesienią 1944 r. Strasburg przeżył kolejne fale zniszczeń: najpierw naloty amerykańskich bombowców, potem ostrzał wycofującej się artylerii niemieckiej. 21 listopada 1944 r. gen. Leclerc dostał od Amerykanów pozwolenie na próbę wyzwolenia Strasburga. Nazajutrz Leclerc przysiągł, iż nie podda się, póki nie ujrzy francuskiej flagi na wieży katedralnej. To mu się udało już następnego dnia, choć ostatecznie Niemcy zostali wyparci za Ren dopiero w styczniu. W każdym razie Strasburg, który w ciągu ostatnich 1074 lat był w sumie przez 862 lata niemiecki, a przez 212 lat – francuski, powrócił do Francji na kolejne – jak na razie – 59 lat.
+Jesienią 1944 r. Strasburg przeżył kolejne fale zniszczeń: najpierw naloty amerykańskich bombowców, potem ostrzał wycofującej się artylerii niemieckiej. 21&nbsp;listopada 1944 r. gen. Leclerc dostał od Amerykanów pozwolenie na próbę wyzwolenia Strasburga. Nazajutrz Leclerc przysiągł, iż nie podda się, póki nie ujrzy francuskiej flagi na wieży katedralnej. To mu się udało już następnego dnia, choć ostatecznie Niemcy zostali wyparci za Ren dopiero w styczniu. W każdym razie Strasburg, który w ciągu ostatnich 1074 lat był w sumie przez 862 lata niemiecki, a przez 212 lat – francuski, powrócił do Francji na kolejne – jak na razie – 59 lat.
 Aż trudno uwierzyć, że niedługo potem Francja i Niemcy stworzyły Wspólnoty Europejskie, których niektóre organy mieszczą dziś w Strasburgu, prawda? A jednak, w tym tygodniu na szczycie przywódców państw UE Jacques Chirac przemawiał w imieniu nieobecnego Gerharda Schrödera, a ich kraje współpracują ze sobą tak blisko, jak tylko się da. Niesamowite, jak ta historia się toczy. A o Strasburgu jako „stolicy europejskiej” będę jeszcze kiedyś pisał.